Zaterdag 15 november was het zover: de feestelijke opening van het nieuwe kunstgrasveld én de officiële ingebruikname van ’t Poortje.
De sfeer was uitgelaten en het was prachtig om te zien hoeveel mensen waren gekomen om getuige te zijn van de onthulling van de naam en de ingebruikname van dit nieuwe clubonderkomen, dat tot dan toe simpelweg ‘de blokhut’ werd genoemd.
Voorzitter Rob Houba opende de ceremonie met een warm welkomwoord, waarna de eer aan Hans van de Bovenkamp was om de naam van het nieuwe onderkomen van de Klussenclub te onthullen. Daarmee voltooide Hans zijn vijfde bouwproject voor de club, een indrukwekkende mijlpaal.
In zijn toespraak memoreerde hij dat het project maar liefst vier jaar in beslag heeft genomen, van de eerste vergunningsaanvraag tot dit feestelijke moment. De vergunningsprocedure bleek complex, mede doordat het gebouw in een rustgebied voor vogels ligt. Ook moest er rekening worden gehouden met de Amerikaanse eik achter het gebouw, die per se behouden moest blijven. Voor wie zich afvraagt waarom het gebouw groen is geschilderd: dat is om de rust voor de vogels zo veel mogelijk te bewaren.
Hans sprak zijn dank uit aan alle betrokkenen die aan het project hebben meegewerkt:
Willem Soeterik, Erik Dekker, Ruud Tinholt, Eisse Zorge, Frans Frakking, Hans Heijning, Gertjan Tebberman, Henk Versteeg, Karel Schrijvers, Karel Stein, Marcel Meester, Peter de Graaf en — last but not least — Peter Akkermans.
Daarna werd de naam boven de deur onthuld: ’t Poortje. Ons clubhuis heeft er dus een broertje bij, toepasselijk vernoemd naar het oude clubhuis in de Vesting Naarden.
De achterste drie ruimtes van ’t Poortje zijn exclusief voor de Klussenclub, maar de voorste ruimte is multifunctioneel: een deel is bedoeld voor hersteltrainingen, het andere deel kan gebruikt worden voor algemene activiteiten — zoals jeu de boules — of als uitwijkmogelijkheid wanneer het clubhuis zelf bezet is, bijvoorbeeld door de BSO.
Op één dag kreeg de club er dus niet één, maar twee geweldige faciliteiten bij. De borrel in de Grader Lounge was dan ook méér dan gezellig. En zoals een van de aanwezigen treffend samenvatte: dit project van de Klussenclub is opnieuw een levend bewijs van wat Living the Magic of Rugby werkelijk betekent.
