De kleintjes waren bijna in de meerderheid op deze koude en natte 1 januari 2026. Konden zij dit omzetten in een grootse overwinning op de oude heren?

Een jaar of zeven geleden stond mijn kleintje er ook al. Toen was hij de enige tussen allemaal grote mannen. Mannen en bijna mannen die wat te bewijzen hadden. Mannen die er hard ingingen en hun kater op de staart trapten. Ik heb geen idee meer wie er toen gewonnen heeft.

Een paar jaar later ging jong, ondanks de kou, zonder shirt het veld op. Uit respect werd oud zelfs de blote wangen getoond en de blosjes langs het veld waren niet alleen van de kou. Geen idee wie er toen gewonnen heeft.

Deze 1 januari waren er relatief veel kleintjes. Zij sidestepten er op los en lieten de oude knieën flink werken. Het geknars was soms wel een beetje pijnlijk om te horen. Niettemin liet ook oud zien dat ze voor een kleintje niet te vangen zijn en hoe het spelletje gespeeld moet worden.

Het maakt niet uit wie er gewonnen heeft, wie kan zich dat over een paar jaar nog herinneren?

Beelden zeggen meer dan woorden. Dus laten we vooral daar maar van genieten. En in ons hoofd ook nog die andere beelden zien. Beelden van al die andere keren. Toen die lange boom nog een schattige puppy was. Toen de oude heren nog van hout waren. Die keren dat die en die er nog bij waren.

Hopelijk kunnen de kleintjes van deze laatste versie zich over tien jaar ook zoveel mooie plaatjes herinneren. Een traditie om (van) te houden!